vegetatie-onderzoek deel 3

14.30 uur · 13°C · vak N13 · licht bewolkt
Met onze coach/mentor (Willem II) door het Hoosden getrokken.

Het is al een tijdje geleden dat ik geschreven heb (21.04.2020), dat wil echter niet zeggen dat ik er niet meer ben geweest.
Vandaag zijn we met z’n drieën ons gebied ingegaan: Erik, Willem II (onze mentor) en ikzelf. We laten een stuk van ons gebied zien en luisteren naar de educatieve lessen van Willem II. Erik en ik leggen uit wat we als groep allemaal van plan zijn, o.a. de landschapslijn en onze vierkante meters.

Mijn plekje is aardig dicht aan het groeien.

De moeraszegge neemt steeds meer plaats in, zodat het wateroppervlak nog nauwelijks zichtbaar is. De gewone dotterbloem is nagenoeg uitgebloeid. Er is nog een enkel bloemetje zichtbaar.

De gele iris groeit met de dag en er zijn al enkele bloemknoppen zichtbaar.

De braam begint met bloemvorming. Het is echter een kleine plant, dus veel vruchten zal het (dit jaar) nog niet opleveren.

Verderop staan een aantal beuken met “verschillende” bladeren, oftewel jonge tot oudere planten. Goede les.

Als we door de struiken, hoge gras en drassige grond onze weg banen naar de weide van en voor de Konikpaarden, komen we in een vlakke, licht omgewoelde, beschutte plek. Dit lijkt op een rustketel van de wilde zwijnen. Met een oppervlakte van z’n 25 m². Deze bestaat uit een paar aan elkaar geschakelde vlaktes.

De beekjes midden in het broekbos zijn van zeer helder (kwel)water. Het water in de beek midden door de wei, laat kaam zien. Dit heeft niets met bier te maken, maar is een olieachtig laag(je) op het water veroorzaakt door afgestorven bacteriën en eiwitten.

De hele tijd zit in onze buurt de koekoek te roepen, maar we krijgen hem/haar niet in het zicht.

In de wei aangekomen, om door te lopen naar de plekken voor onze landschapslijn, komen de Konikpaarden op Willem II af. Erik en mij slaan ze over, want ons hebben ze al vaker gezien. Echter op een smal stuk zit 1 paard “klem” tussen ons in en dit vindt zij duidelijk zichtbaar niet prettig. Geen nood de ander 2 Konikpaarden komen helpen (over sociaal gedrag gesproken) en als we door het hoge gras omlopen kunnen ze de weg terug naar de grote wei, eindelijk veilig!

Een intense, mooie tocht met veel nieuwe ontdekkingen. En een paar lekkere, dikke muggenbulten.

Deel:

Meer berichten

Das

De das verblijft overdag in een netwerk van ondergrondse tunnels, dat een burcht wordt genoemd. Burchten worden van generatie op generatie gebruikt en kunnen eeuwenoud

“mijn”tuin door het jaar

Afgelopen jaar heb ik “mijn” tuin regelmatig in beeld gebracht, van beginnende groei, via overwoekering tot sneeuw en ijs.

Start van de lente!

Op zondagmorgen heel vroeg, want de zomertijd is vannacht ingegaan, zijn we op pad gegaan met Marianne Janssen. Natuurlijk houden we afstand, wat niet in alle situaties lukt.
Het doel vandaag is geluiden van vogels te leren (her)kennen.
Bij onze verzamelplaats, voor we op stap gaan, begint de “scholing” al. En die gaat verder dan vogels horen en spotten.
In dit blog een fotoreportage van wat we die ochtend zagen.

Stuur een bericht

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.