Gesprek met dhr. Verbeek over ’t Hoosden

Vanmiddag ben ik op de koffie geweest bij Teun Verbeek (83), Lena (81) en dochter Mathilda in de Holst.

Teun bewerkt de weilanden en het bijbehorende bos al 50 jaar. De laatste 20 jaar is het eigendom van hem. Voor de weilanden heeft hij een beheersovereenkomst afgesloten met het ministerie.

Hij vertelt dat hij nooit het land heeft bemest en bespoten. Dus we kunnen stellen dat hele gebied al halve eeuw natuurlijk wordt beheerd.

Enige bemesting is van de paarden. Het stuk voor de ‘vangkraal’ is enige plek waar mest is opgeslagen. Duidelijk is dit te zien door de aanwezigheid van brandnetels.

Begin 2000 heeft hij een plan laten opstellen voor het inrichten en beheer van het gebied.

Hij heeft toen ook de schuilgelegenheid voor de paarden gemaakt. Een stal, schuilplek mocht niet gebouwd worden. Een vangkraal (letterlijk betekent dit een omheinde ruimte) wel. Daarom wordt het gebouw ook zo genoemd.

Daarnaast hebben ze paar jaar later de schuilgelegenheid ’t Huppelke gebouwd. Van waar je in het begin zicht had op de weilanden.

De familie Verbeek noemt hun gebied ut Brook. Dit is natuurlijk een benaming die je vaak terug ziet komen in het landschap in natte graslanden. 

Uitvoering beheerplan:

Verbeek heeft het uitvoeringsplan grotendeels uitgevoerd.

  1. Het pad naar de vangkraal wordt verhard met stol, dit zijn gebroken stenen van het voormalige kloostercomplex (Ursulinen) in Posterholt.
  2. Langs het pad hebben oude populieren gestaan, deze zijn weggehaald.
  3. Hele grasland is geplagd (bovenlaag afgeschraapt) behalve 1 gebied aan westzijde van het pad (ligt ook iets hoger). Dit is een droger grasland en in het plan wil men dit behouden.
  4. De natte gebieden zijn zoals aangegeven vervormd naar 3 vennen.
  5. In het grote ven (oostzijde pad) liggen betonnen duikers, dit is gedaan voor de vissen. Zij kunnen zich daar in schuilhouden tegen de visetende vogels (vooral de aalscholver is dan een probleem).
  6. Ook is bij de uitdieping van het ven een mooie ontdekking gedaan. Er lagen 2 oude boomstammen onder de modder. 1 is op de kant gelegd, de andere kan niet worden getakeld en ligt op bodem van het ven. Ze zijn duizenden jaren oud (deze is interessant voor jaarringtelling). De stam ligt op de plek waar de “witse” uit het water steken.

Wetenswaardigheden

  1. De bever heeft al jaren een burcht aan de westzijde van het gebied, de burcht die wij ook al ontdekt hebben met behulp van de ahn-kaart.
  2. In het gebied is het vaak erg drassig. Twee verhalen waar we rekening mee moeten houden, dus toch echt voorzichtiger moeten zijn als we alleen het broekbos in te gaan.
    1. Achter de vangkraal is dhr. Verbeek in het moeras gezakt. De ondergrond zuigt aan je. En als je probeert je eruit te trekken zuigt het verder. Gelukkig is zijn jongste dochter in het Hoosden. Zij komt hem zoeken en heeft hem eruit getrokken… had “alleen” maar de heup uit de kom.
    2. Kraan zinkt weg: een behulpzame kraanmachinist heeft Verbeek geholpen met het weghalen van bomen in het gebied achter de vangkraal. Verbeek gaat nog eens kijken hoe het werk verloopt. Hij verbaast zich enorm als hij de kraan helemaal niet meer ziet!! De kraanmachinist komt uiteindelijk uit de cabine gekropen door een luikje in het dak. Hij is zeer aangedaan en heeft veel dampen ingeademd.
  1. De verkesdiek: het pad waarlangs Willem zijn onderzoeksgebied heeft. Vroeger gingen boeren uit Sint Odiliënberg de vrouwtjesvarkens (de kreme) laten dekken op de Mortelshof want de boer aldaar had een dekbeer. Alle boeren gingen te voet met hun varkens door het gebied naar Mortelshof. Het gebied was moerassig maar er liep 1 dijkje door, dat is de verkesdiek. De “verkesdiek” (het pad waar Willem zijn tuintje heeft).
  1. Aardbeving: Het episch centrum van de aardbeving in 1992 licht dicht bij het Hoosden. Dhr. Verbeek vertelde dat Corné Wolters (oom van jager Marion, hij woont achter de Molen) hem vertelde van een enorme ‘molshoop’ net ten westen van het Hoosden in Linnerveld. Je zag een apart soort grond aan aardoppervlakte in een heuvel liggen en iets verderop zat juist een kuil.
  1. In het gebied zijn veel resten gevonden van granaten. Boerderijen zijn in WOII allemaal flink beschoten. In ’t Brook heeft Verbeek veel granaatscherven gevonden. Hij vertelde nog een leuk verhaal: “Tijdens plag werkzaamheden is onderzoek gedaan door universiteit van Wageningen. Een onderzoekster had zeer bijzondere vondsten gedaan en tijdens het onderzoek in plastic zakjes op de vindplaatsen had laten liggen. Ik ging in gesprek met haar omdat het terrein vol lag met plastic zakjes. Ze vertelde dat ze zeer bijzondere vondsten had. Ze had resten uit de IJzertijd gevonden.  Ik lachte hartelijk toen ik zag hoe de resten eruitzagen en zei tegen haar: “Mevrouwtje u bent geboren lang na de oorlog zie ik. Die ijzervondsten zijn overblijfselen van de gevechten die hier plaats hebben gevonden. Het zijn granaatscherven!” De vrouw was zeer verbaasd maar uiteindelijk had ik gelijk. “Wel zorgen dat snel al die zakjes opgeruimd zijn, dat is slecht voor het milieu” heb ik haar nog gezegd.”

Flora en Fauna

  • De Grote Boterbloem staat in de beek tussen vangkraal en westelijk gelegen ven (bij onderzoeksgebied Joyce).
  • Op camera is een wasbeer wasbeer vastgelegd. Naar de wasbeer kunnen we wel navraag doen bij de jager, Marion Wolters. Inmiddels weten we dat Willem van Beijnen (onze coach) vanuit zijn eigen tuin, die grenst aan het Hoosden, nachtopnames heeft gemaakt van de wasbeer.
  • Er zijn boomkikkers uitgezet in het gebied (waarschijnlijk niet legaal).

Deel:

Meer berichten

4 koppels en 1 solist

Het is broeierig warm vandaag, 9 mei. Ik fiets naar het Hoosden op zoek naar de eerste libellen van dit jaar. Gezien het weer gaat dat vast lukken!

Blikveld verruimen

Vrijdag 7 mei 19.00-21.00 uur 12° C

Wij komen nu bijna 1,5 jaar in ‘t Hoosden. Bij elk bezoek ontdekken we iets. Meestal verkleinen we ons blikveld. Deze keer verruimden we onze kijk op de steilrand.

“mijn”tuin door het jaar

Afgelopen jaar heb ik “mijn” tuin regelmatig in beeld gebracht, van beginnende groei, via overwoekering tot sneeuw en ijs.

Start van de lente!

Op zondagmorgen heel vroeg, want de zomertijd is vannacht ingegaan, zijn we op pad gegaan met Marianne Janssen. Natuurlijk houden we afstand, wat niet in alle situaties lukt.
Het doel vandaag is geluiden van vogels te leren (her)kennen.
Bij onze verzamelplaats, voor we op stap gaan, begint de “scholing” al. En die gaat verder dan vogels horen en spotten.
In dit blog een fotoreportage van wat we die ochtend zagen.

Stuur een bericht

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.