Oerwoud

Samen met mijn zoon en zijn partner hebben we ons gebied doorlopen. Speciaal hiervoor hebben ze sjtevelle (=laarzen) gekocht.

Thuis heb ik hun laten zien hoe het gebied eruitziet en zich in de loop der eeuwen heeft ontwikkeld. Dat maakt het doorkruisen van het gebied makkelijker. Dit door landkaarten, hoogtekaarten (ahn), dinodoorsnedes te laten zien.

Onderweg, vanaf de geluksplek, wordt de steilrand langzaamaan steeds moeilijker doordringbaar. Op de stilrand woekeren de bramenstruiken weelderig. Om te lopen lastig, maar wel een teken dat de motoren zich er niet meer hebben laten zien. Even naar de kleine groene kikkers gekeken onder in het drassige gebied.

Het pad van de dassenburcht naar “mijn tuintje” is vandaag gemaaid. De vorige week was hier een brandneteloerwoud, waar een kapmes heel handig zou zijn geweest. Bij ons uitstapje met Jan Boeren (d.d. 30.06.2020), was dit pad helemaal dichtgegroeid.

zoekplaatje naar oriëntatiestok (rechts in het midden)

Van “mijn tuin” is niet veel meer zichtbaar. Als je goed kijkt, kun je de markeringsstok nog zien staan (wel even zoeken). De brandnetels hebben zoveel overwoekerd (1,2 meter hoog), dat van de andere planten -zie voorgaande blogs van mij- niet veel meer zichtbaar is.

Via de “Leropperweg” de “De Dreef” (wordt verderop Berkenallee) op en daar kunnen we tussen de bomen door, aan de linkerzijde, de beverburcht zien. Zo gaan we naar de wei van de Konik paarden.

Via het grote ven, deels door het water (toch wel goed van die laarzen-aanschaf) naar de oude Roerarm in het noordwesten.

reuzenbovist (grote ‘voetbal’)

Een stuk voor de oude Roerarm staan een 4 grote paddenstoelen (reuzenbovist); 2 zijn er al bruin (oud), en 1 (zie foto) is aangeknaagd.

Als we vlak bij het water aankomen, horen we plotseling een geritsel en jawel daar springt een ree op 4-5 meter van ons vandaan weg. 50 meter verderop nog een keer. Zij rent dan verder weg door een haag. Achteraf denk ik, dat het ree daar bij zijn kalf is geweest en deze zo lang mogelijk heeft willen beschermen. Dit is even schrikken, maar ook heel mooi.

Na 2,5 uur gaan we huiswaarts. We hebben alle 3 genoten van deze uitstap.

Deel:

Meer berichten

Das

De das verblijft overdag in een netwerk van ondergrondse tunnels, dat een burcht wordt genoemd. Burchten worden van generatie op generatie gebruikt en kunnen eeuwenoud

“mijn”tuin door het jaar

Afgelopen jaar heb ik “mijn” tuin regelmatig in beeld gebracht, van beginnende groei, via overwoekering tot sneeuw en ijs.

Start van de lente!

Op zondagmorgen heel vroeg, want de zomertijd is vannacht ingegaan, zijn we op pad gegaan met Marianne Janssen. Natuurlijk houden we afstand, wat niet in alle situaties lukt.
Het doel vandaag is geluiden van vogels te leren (her)kennen.
Bij onze verzamelplaats, voor we op stap gaan, begint de “scholing” al. En die gaat verder dan vogels horen en spotten.
In dit blog een fotoreportage van wat we die ochtend zagen.

Stuur een bericht

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.