Bomenjacht

Vandaag gaan we onderzoeken welke bomen we tegen komen langs onze wandelroute.

Vandaag, maandag 17 februari 2020, staat onze 3e wandeling door ’t Hoosden gepland. Hebben we de eerste 2 wandelingen vooral het gebied globaal verkend, vandaag gaan we onderzoeken welke bomen we tegen komen langs onze wandelroute. Dat blijkt soms nog een hele uitdaging, zeker nu er nog geen groen blad aan de bomen te bekennen is.

Onze wandeling start bij de laan ‘Hoosden’ (nabij de priorij Thabor lopen we tussen de gemetselde witte pilaren door) waar Leentje Lotje leerde lopen! Een Lindenlaan dus, en ook nog een behoorlijk lange. Voor de determinatie bekijken we de knoppen maar pas als we afgevallen blad op de grond onderzoeken zijn we zeker dat het hier om de …. Linde gaat.

Lindenlaan

Aan het einde van de Lindenlaan worden we gedwongen rechts af te slaan (de weg rechtdoor is afgezet door de eigenaar van huize ’t Hoosden’). De bomen langs de tweede laan, de Postberg, bestaan voornamelijk uit Essen met hun kenmerkende zwarte knoppen.

Zwartye knoppen van de Es.

Typisch zijn ook de bulten op de stam. Als we trachten te ontdekken wat dat voor bulten zijn vinden we op internet het volgende* hierover:(*Bron: www.boomaantastingen.nl)

Bastbulten 

Vervolgens gaan we naar een paar zeer oude beuken. Prachtige exemplaren maar als je beter kijkt zie je allemaal bultjes op de stam. Deze worden sinds ongeveer een jaar waargenomen. Niet alleen op beuken maar ook op vele andere soorten bomen. De beuken in het Bospark zijn voorzien van een aantal blauw omlijnde vierkanten van ongeveer 50 cm2 . De hierbinnen vallende bulten worden geteld en gemeten. Monsters, genomen uit de bast, zijn opgestuurd naar de Universiteit van Wageningen. Uit onderzoek is gebleken dat de bult niet het DNA heeft van de bast- zoals je zou verwachten – maar het gewone DNA van de boom. Zou uit zo’n bultje een nieuwe boom kunnen groeien? We weten het niet. De oorzaak is in ieder geval geen kwetsuur of insectenbeet en blijft tot op heden onbekend. 

Bastbulten

Als de Postberg naar rechts afbuigt komen we bij de steilrand, ooit de buitenbocht van de meanderende Roer. Hier vallen meteen de grote eiken en beuken op die zich hier tegen en nabij de rand hebben geworteld. Terwijl wij de steilrand volgen zien we het pad (de Postberg) linksaf buigen met 2 schitterende beuken rechts van het pad. Majestueuze Zomereiken flankeren het pad vervolgens richting boerderij de Postberg.

Grote beukenbomen tegen de steilrand.

Eikenlaan richting boerderij de Postberg.

Staan tegen de steilrand voornamelijk eiken en beuken, meer beneden (met een hoogteverschil van wel 6 meter!) in het broekbos zien we hoge bomen met een opvallend lichte, haast witte kroon. Door wat jonge scheuten aan de grond kunnen we zien dat het hier om de ratelpopulier gaat. Tegen het einde van de wandeling zien we veel van deze bomen op een open wat hoger gelegen perceel staan.

Een hele boel Ratelpopulieren.

Langzaam wordt het bosdeel boven aan de steilrand wat breder en verschijnen de eerste berken. Kenmerkend is natuurlijk hun witte bast maar of we hier te maken hebben met de Ruwe of de Zachte berk is moeilijker vast te stellen, ook omdat deze twee zich onderling kruisen en tussenvormen dus voorkomen. Maar als we dan toch moeten kiezen gaan we voor de Ruwe (zie gegroefde bast op de foto). Hoog zijn ze in ieder geval en gaan ze aardig gelijk op met de eiken en beuken in de omgeving. Op dode en nog levende oude berken zien we de Berkenzwam veelvuldig terug.

Hoge berkenbomen.
Berkenzwam.

Met regelmaat zien we bomen langs onze route die (bijna) het loodje hebben gelegd. Bij velen zal de ouderdom en waarschijnlijk aantasting door schimmels een rol hebben gespeeld. Anderen zijn door de wind geveld en kunnen we het wortelstelsel van onderen bewonderen. Bij de nog staande resten zien we meerdere holen van spechten.

Dode bomen gewild bij spechten.

We laten de steilrand links liggen en volgen het pad (richting ZWW) dat ons terug leidt naar de Postberg. Links en rechts van het pad zien de waterige broekbossen met voornamelijk Zwarte Elzen met de zo kenmerkende Elzenpropjes. Ook zien we zogenaamde hakhoutstoven. Toen er nog veel behoefte was aan hout werden de Elzen gekapt en groeiden ze met meerdere stammen tegelijk weer uit vanaf het wortelstelsel.

Broekbos met Zwarte Elzen.
Elzenpropjes.
Hakhoutstoof.

Als het pad naar het zuiden draait gaat het Broekbos aan de linkerhand verder terwijl rechts een open terrein met hier en daar enkele bomen verschijnt. Rechts van het pad staat een kort afgezaagde wilg. De jonge scheuten steken wel erg rank af tegen de dikke stam.

Wilg met jonge scheuten.

We lopen verder richting de Postberg en de zon houdt maar niet op ons te verblijden. Of de natuur zo vroeg al gebaat is met deze temperaturen ….?

Via de Postberg lopen we weer Westwaarts en zien we aan de linkerhand de weilanden met het fraaie uitzicht op de rij Zomereiken en op de Basiliek van Sint Odiliënberg.  

Links de Eiken, rechts de basiliek van St. Odiliënberg.

Deel:

Meer berichten

Sporen van zoogdieren

Zomaar op een zondagochtend zag ik wildpaadjes, beverglijbanen, wild zwijn baden en een beverwerkplaats. Sporen van zoogdieren zijn meer dan alleen pootafdrukken.

Oerwoud

Samen met mijn zoon en zijn partner hebben we ons gebied doorlopen. Speciaal hiervoor hebben ze sjtevelle (=laarzen) gekocht.

Koraaljuffer ten prooi!

Donderdag 9 juli. In de namiddag, met een broeierige zon ga ik op zoek naar libellen. En die kom ik tegen, maar ze zijn niet alleen……

Stuur een bericht

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.