Winterse sferen

Het vriest nog flink als we deze ochtend om 10 uur hebben afgesproken bij de Geluksplek (nr 8) aan De Dreeft. Ruud en ik gaan vandaag een route uitzetten voor onze groepsexcursie op 13 maart (een excursie voor de deelnemers aan de Natuurgids-Opleiding van het IVN). Eigenlijk weten we de route al maar willen we deze met GPS vastleggen. Goed ingepakt tegen de kou en met camera gaan we op pad naar de steilrand. 

Al snel raken we onder de indruk van het broekbos. Door de sneeuw, het ijs en het zonlicht oogt het heel open en kunnen we ver kijken. Dat is in andere seizoenen wel anders. Plotseling worden we opgeschrikt. Door het dalende water in het gebied houdt het ijs het niet en scheurt het onder luid gekraak. Echt spectaculair en tijdens rest van onze tocht horen we het met regelmaat. 

Al snel laat een roodborstje zich zien en volgt ons geruime tijd. Ook andere vogels zijn in de buurt. Merels, witte kwikstaart en een specht (alleen hoorbaar). 

De roodborst volgt ons tijdens de wandeling.

Terwijl we over de met sneeuw bedekte steilrand lopen zien we de beverburcht en even verderop de ingang van een vossenhol of is het toch een dassenburcht. Er zijn geen sporen waaraan we kunnen afleiden om welk dier het hier gaat. Ter hoogte van de Varkensdijk zien we meerdere dassensporen. Logisch want hier bevindt zich een grote burcht en zijn meerdere ingangen goed zichtbaar. Aan de dassensporen kunnen we ook duidelijk zien welke ingangen recent zijn gebruikt. 

Behalve dassensporen zijn onderweg ook andere sporen zichtbaar al maken de vele hondensporen het ons niet gemakkelijk.  Toch herkennen we sporen van reeën en wilde zwijnen in de sneeuw. Ook meerdere plekken waar de sneeuw is weggegraven en in de bodem naar voedsel is gezocht duiden op wilde varkens en reeën. 

Bij de dassenburcht maken we rechtsomkeer evenals onze roodborst. En terug bij de Geluksplek lopen we door naar het open terrein richting paardenschuur. Ook hier kraakt het ijs volop en worden we wederom verrast. Ditmaal door zowel een witte als een grote gele kwikstaart. Beiden trippelen over de gebroken ijsschotsen in het broekbos dat grenst aan het open terrein. Of er toch iets van eten te vinden is op het ijs?

De witte kwikstaart trippelt vrolijk over het ijs.
De grote gele kwikstaart waagt zich zelfs tussen het ijs!

Terwijl de Konikpaarden op afstand blijven doet een zanglijster dat allesbehalve. Opeens is hij er en huppelt ie nieuwsgierig op een meter of 4 afstand. Wij zien rustig toe en de vogel komt steeds dichterbij. Pas als wij zelf in beweging komen gaat ie er vandoor. 

Zanglijster die zich niets aantrok van ons.

We kijken nog even rond in het met sneeuw en ijs verfraaide landschap. Achter ons kraakt het weer van jewelste. Tijd om er voor vandaag een punt achter te zetten. 

Deel:

Meer berichten

4 koppels en 1 solist

Het is broeierig warm vandaag, 9 mei. Ik fiets naar het Hoosden op zoek naar de eerste libellen van dit jaar. Gezien het weer gaat dat vast lukken!

Blikveld verruimen

Vrijdag 7 mei 19.00-21.00 uur 12° C

Wij komen nu bijna 1,5 jaar in ‘t Hoosden. Bij elk bezoek ontdekken we iets. Meestal verkleinen we ons blikveld. Deze keer verruimden we onze kijk op de steilrand.

“mijn”tuin door het jaar

Afgelopen jaar heb ik “mijn” tuin regelmatig in beeld gebracht, van beginnende groei, via overwoekering tot sneeuw en ijs.

Start van de lente!

Op zondagmorgen heel vroeg, want de zomertijd is vannacht ingegaan, zijn we op pad gegaan met Marianne Janssen. Natuurlijk houden we afstand, wat niet in alle situaties lukt.
Het doel vandaag is geluiden van vogels te leren (her)kennen.
Bij onze verzamelplaats, voor we op stap gaan, begint de “scholing” al. En die gaat verder dan vogels horen en spotten.
In dit blog een fotoreportage van wat we die ochtend zagen.

Stuur een bericht

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.